Tüm acıların, şiddeti ne kadar ağır olursa olsun günler geçtikçe azalacak ve sonunda bitecektir. Sorun sadece bunun mantığınla algılayışın ancak kalbinle bunu başaramaman da gizlidir. Yani günlerin boşa da geçse , haketmeyen biri için de olsa acı çekmene engel olamıyorsun. O tüm aktiviteleriyle dolu dizgin hayatına daha da mutlu görüntüsünün altında devam ederken, sense onu unutmak adına hayata katılımlarınla başka hayatların arkadaşı oluveriyorsun. Mutluluğu çevrendeki yenilerle arıyorsun. Anlık mutluluklarınla unutmuş olup gece yastığa kafanı vurup yatıp, sabah uyandığında dejavu mantığıyla gene eskiye dönüyorsun.
Bu yazlar bana uygun değil, her yaz bir insan daha kaybediyorum. İnsan aşkını kaybettiği için yanıyor da bilmezler ki asıl tek arkadaşını da kaybetmiştir, hüznü bunadır.......
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder