Uzun zamandır yoktum. Şöyle bir uğrayıvereyim dedim. Bir önceki yazımda kupon toplayıp bitirebildiğimden bahsetmiştim. Gene bir işe başlayıp bitiremediğimi söylemeliyim. Gidipte kuponları verip hak etmiş olduğum ürünleri almadım. Yapı meselesi, yanlışlık belirtisi. Yapacak hiçbirşey yok... Bunun dışında yaklaşık 7 aydır düzenli bir iş sahibiyim. Gerçi düzenli olan benimde iş düzenli değil, devamlı çalışıyorsun dur durak bilmek yok, restoran sahibiyken de gece geç saatlere kadar devam, araba satarken de pazarları uyumamaya devam, bu işte de saat kavramı olmamaya devam. Ne yapacaksın " ekmek " parası...
İş derken yaptığım iş Ship Chandler yani gemilere istedikleri hertürlü malzemeyi sağlayan tacir gibi birşey olsa gerek. Çünkü bende tam olarak hangi statüde olduğumu bilmiyorum. Bilgi işlem operatörü olarak girdiğim bu meslekte hem operasyoncu, hem satınalmacı, hem şoför, hem teslimatçı, gümrükçü,muhasebeci gibi birçok işi birden yapmaya çalışıyorum. Tabi hepsi tam rayında değil ama yapmaya çalışıyoruz işte. Ha bundan memnuniyetsizlik duyduğum hiçbir durum yok. Sevdiğim bir patronum var. Ki babası herşeyden öte saygı duyduğumuz biri. Patronlarım, akrabalarım olunca biraz daha farklı bir iş hayatı yaşıyorsun, torpilli gibi görünürken çok daha fazlasını veriyorsun.. Olsun " değer "
Bu iş insanların ne kadar farklı türden yaratılmışlar olarak olduğunu daha iyi anlattı bana. İşim gereği tüm Dünya insanlarıyla muhattap oluyorum. Aynı statümde ki insanlarla da konuşuyorum. Benden üst sınıf olan insanlarla da konuşuyorum, benden daha alt grupta olanlarla da konuşuyorum. Sonuç olarak Dünya yüzeyinde beyni olan her yaratığın aynı kaderi paylaştığını gördüm. Varolabilmek için çalışmak ve kendini ispatlamak. Döngü bence bu çalışmak ve ispatlamak. Bunun dışında bence hiçbirşey yok. Çalışmadığın sürece statülerin olmaz, gruplardan ayrı kalırsın ve sonuçta yalnız kalarak hayatta ki yaşamını kaybedersin. Çalıştığın müddetçe ispatlamaya çalışırsın ve birikimler sonucu birşeyleri ispatlamaya kavuşursun.
Statü farklılıkları normal görünse de bu hayatta bunun olmasından dolayı çok üzüntü duyuyorum. Birşeyleri değiştirebilmek isteğiyle çalışan beynime bunu gerçekleştirememenin verdiği stresle daha da fazla hezeyana kapılıyorum. Hayatı değiştirmek adına yanımdakilere birşeyler verebilmek adına fazla şeyler yapıyorum. İspatlar peşindeyim ancak birikime daha ulaşamadım sanırım. Çünkü ispatladıktan sonra ki saygıyı ispat peşindeyken vermiyorlar... İlla ki ispatlayacaksın... İlla ki görecekler hah evet diyecekler. Yoksa demiyorlar ...
İngilizce dersi alıyorum. Yeterli biriyle aldığımı sanmıyorum. Ancak başladık ve sonunu getirmeye çalışıyorum... Bakalım başladığım bir işin sonunu getirebilecek miyim?
Eğer ingilizce bir hikayemle karşınıza çıkarsam bilin ki ben bu sefer başarılı oldum...
Görüşmek üzere ....
